عمریست خواب مانده ام و چرخ نیلگونبر من نداشت همت بیدار در سحرعمری به معرفت نرسید و سری ز جبرایام را به دست هدر داده بر هدرپوچ است بدون عشق مقامات زندگیبا فقر و تنگدستی و یا ارثی از پدرتشنیع واژه هاست که این امر زیستنتزویج و وصلتی ست ز افکار مختصرهر نام نیک قصه و تزویر دیگری ستبی درک نیک بودن و بی علم و بی ثمرگر از منیت ام نشود رد منیت امبر من نمی کنند کرامات دل نظرآسوده باش ای دل رنجور مانده امهر گز نمانده پشت نقاب  مهی  قمرذاتت اگر به راه نخستین آدمی ستاز منجلاب آدم دنیا کنی گذر.نادر احدزاده.

---

ای ارغوان به روشنی روز شب رسید

آنکس که رفت سایه نبود آفتاب بود

نور ستاره بود دراین سوسو ادب

فرزانه ای به بیت وغزل انتخاب بود

گیسو به شانه بود که بر پیچ وتاب شعر

هم نقش باد هم قلم هم پیچ وتاب بود

احدزاده